Wstęp do tulpowania

Czym są tulpy? O co w tym chodzi?

Jestem Mon, swoją pierwszą tulpę stworzyłem 4 lata przed napisaniem tego tekstu. Od tamtego momentu tulpy stanowią ważną cześć mojego życia.

Tulpa to coś w rodzaju wymyślonego przyjaciela. Drugiej osoby, istniejącej tylko w twoim umyśle.

Jedna z moich tulp ma na imię Ysa. Ma postać zielonego smoka. Codziennie rozmawiam z nią na różne tematy. Ysa jest trochę jak głos rozsądku, często przypomina mi o moich obowiązkach, krytykuje nieracjonalne zachowania. W trudnych chwilach zawsze mogę liczyć na jej wsparcie i ciepły uścisk.

Druga tulpa, którą chciałbym przedstawić ma na imię Luna, jest ona moją najtarszą tulpą i ma postać ciemnoniebieskiego smoka. Jest bardziej towarzyska od Ysy. Bardzo ceni sobie kontakt z przyjaciółmi, uwielbia poznawać nowych ludzi (i tulpy). Zazwyczaj nie przejmuje się naszymi codziennymi problemami, ale ona też jest dla mnie wsparciem, gdy jej potrzebuję.

Jak widać na powyższym przykładzie, nawet w obrębie jednego umysłu relacje między hostem a tulpą mogą być różne. Przykłady moich własnych tulp na pewno nie wyczerpują potencjalnych możliwości. Tak samo jak każdy człowiek, każda tulpa jest wyjątkowa.

To brzmi niedorzecznie, nigdy nie słyszałem o czymś takim.

Tulpy właściwie nie są niczym nowym. Posiadanie towarzyszy istniejących tylko w głowie jest czymś bardziej powszechnym, niż to się wydaje.

Wymyśleni przyjaciele.

Spora część małych dzieci ma wymyślonych przyjaciół. Według badań prof. M. Taylor (z filmiku poniżej) “niewidzialnych” wymyślonych przyjaciół miało 38% dzieci biorących udział w jej eksperymencie społecznym. Wielu hostów i tulp nie czuje się dobrze z porównywaniem ich do dziecięcych towarzyszy zabaw. To zrozumiałe, że jesteśmy do naszych tulp emocjonalnie przywiązani, przez co uważamy je za coś więcej niż dziecięcą zabawę, moim zdaniem nie ma jednak powodu, by negować związek tulp z wymyślonymi przyjaciółmi u dzieci. Ostatecznie przecież dzieci też się przywiązują do swoich towarzyszy zabaw, choć, co ciekawe, podobnie jak my zazwyczaj wiedzą, że ich wymyśleni przyjaciele istnieją tylko w ich głowie.

Z reguły jednak dziecięcy wyimaginowani towarzysze zanikają przed okresem dojrzewania i nie mają szans rozwinąć się w nic więcej, niż odbicie wewnętrznych uczuć i potrzeb dziecka (Co nie znaczy, że nie zdarzają się przypadki, gdy wymyślony przyjaciel przetrwa dorastanie dziecka, albo stworzy go nastolatek, a nawet dorosły. Wówczas może on rozwinąć podobne możliwości do naszych tulp. Nawet kilka osób z takimi przyjaciółmi trafiło do naszej społeczności, ich towarzyszy również uznajemy za tulpy).

Jeśli nie spotkaliście się przedtem ze zjawiskiem wymyślonych przyjaciół u dzieci, polecam krótką serię filmików poświęconych temu tematowi(łącznie jakieś 25 minut):

Przeżycia religijne.

Na naszym polskim podwórku ludzie rzadko doświadczają Boga podobnie jak wymyślonego przyjaciela czy tulpę. Katolicy raczej nie wchodzą w personalne relacje z Bogiem i nie słyszą go, choć sytuacja ta wygląda inaczej wśród np. ewangelików. Zainteresowanym polecam wywiad z prof. Tanyą Luhrmann, przeprowadzony przez jednego z członków anglojęzycznej społeczności.

Dysocjacyjne zaburzenie tożsamości.

Znane również jako osobowość mnoga, objawia się występowaniem kilku osobowości  w jednym umyśle – jeden człowiek posiada wiele osobowości o różnym zachowaniu i tożsamości.

Zazwyczaj powstaje w wyniku traumy, z którą osoba nie jest w stanie sobie poradzić i dochodzi do rozszczepienia osobowości. Poszczególne osobowości, zwane alterami, bardzo często nie wiedzą o sobie nawzajem, mają miejsce niekontrolowane zamiany i utraty pamięci. Jeśli altery wiedzą o sobie, często ich relacje są nienajlepsze.

Warto zaznaczyć, że wg najnowszych kryteriów diagnostycznych DSM-5, samo istnienie dodatkowych osobowości w głowie nie wystarcza do zdiagnozowania DID, ich obecność musi szkodzić pacjentowi. W ICD-10 nie ma jeszcze tego zastrzeżenia, ale prawdopodobnie pojawi się w ICD-11.  [źródło]

A co wyróżnia tulpy spośród tego wszystkiego?

Umysł pięciolatki różni się od umysłu dwudziestolatka i tulpy tworzone przez dorosłych mają zupełnie inne warunki do rozwoju niż dziecięcy wymyśleni przyjaciele. Dzięki temu mogą rozwinąć znacznie bardziej złożoną osobowość i tożsamość, nie muszą skupiać swojej uwagi tylko i wyłącznie na nas, mogą rozwinąć własne potrzeby i poglądy. Społeczny aspekt tulp sprawia, że mogą również nawiązywać relacje z osobami z zewnątrz – Luna i Ysa często rozmawiają z ludźmi i innymi tulpami na naszym czacie.

W tej społeczności tulpy traktujemy jak osoby. Obecnie nie ma oficjalnej definicji osoby (choć są dyskusje na ten temat, często w kontekście sztucznej inteligencji i praw zwierząt), w każdej kulturze, a właściwie dla każdego człowieka, definicja osoby jest inna. Tulpy wydają się spełniać pewne kryteria powszechnie stosowane przy próbach definiowania osoby – są świadome siebie (w tym tego, że istnieją tylko w twojej głowie), odrębności od hosta, a także świata zewnętrznego. Są też zdolne do nawiązywania relacji z ludźmi/innymi tulpami z zewnątrz. Naszym zdaniem spełnianie tych kryteriów odróżnia tulpy od dziecięcych wymyślonych przyjaciół.

W przeciwieństwie do wyznawców różnych religii, my zdajemy sobie sprawę z tego, że tulpy istnieją tylko i wyłącznie w naszych głowach.

Jeśli chodzi o podobieństwo DID do tulp, różnica jest taka, że wszyscy o sobie wiedzą i dodatkowe osobowości tworzone są świadomie. Nie mają miejsca niekontrolowane zamiany (u większości członków społeczności nie występują żadne), amnezje. Relacje między hostem a tulpą są w zdecydowanej większości przypadków przyjazne. Tulp jest zwykle w umyśle mniej – większość tulpiaków ogranicza się do jednej tulpy.

Czy to bezpieczne? Czy tulpy mogą sprawiać problemy?

Tulpy mogą się rozwinąć na tyle, by sprawiać wrażenie odrębnej, kompletnie innej osoby niż ty, należy jednak pamiętać, że oboje dzielicie ten sam umysł, a co się z tym wiąże, jeśli masz jakieś problemy psychiczne, będą miały one mniejszy lub większy wpływ na twoją tulpę. Dla większości osób jednak tulpa nie powinna być niedogodnością, a na pewno nie powinna być przyczyną nowych problemów. Zdarza się jednak, że tulpa staje się odbiciem już istniejących.

Poważne problemy mogą się pojawić, gdy tulpę próbuje stworzyć np. osoba o skłonnościach autodestrukcyjnych. Może wówczas wykreować sobie oprawcę, który będzie ją gnębił. Nie zawsze stworzenie tulpy w takich sytuacjach musi skończyć się źle, jest jednak taka możliwość.

Potencjalnym źródłem problemów jest również wykształcenie sprzecznych interesów przez dobrze rozwiniętą tulpę, dla której twoje postępowanie może być źródłem frustracji. Tulpę może denerwować twoje lenistwo, twój “realny” partner itp. Rozwiązaniem problemu często jest tutaj albo danie tulpie większego wpływu na wasze życie, albo ułatwienie jej nawiązywania kontaktów z innymi i danie jej w ten sposób namiastki własnego życia.

Jak się pozbyć tulpy?

Podobnie jak u dziecięcych wymyślonych przyjaciół, jeśli tulpie przestaje poświęcać się uwagę przez dłuższy czas, staje się ona nieaktywna. Możemy przywrócić taką tulpę do życia, jeśli chcemy, ale może to być również sposób, by rozstać się z tulpą na zawsze.

Bywają jednak sytuacje, w której tulpa, którą próbujemy porzucić, nie daje się i będzie nas dręczyć. Dotyczy to niemal wyłącznie sytuacji, o których mówiłem, omawiając ewentualne problemy z tulpami – rozwinięta tulpa, która jest z nami w konflikcie, może nie chcieć tak łatwo odejść. Dużo lepiej i łatwiej może być rozwiązać ten konflikt niż pozbywać się tulpy.

Nie powinno tworzyć się tulpy z myślą, że pozbędziemy się jej, gdy nam się znudzi – to w końcu ma być nasz przyjaciel. Nie warto jednak oceniać ludzi, którzy się ze swoimi tulpami rozstali, najczęściej nie decyduje o tym wcale zła wola hosta.

Podsumowanie.

Tulpa to wyobrażona osoba, z którą możemy spędzać czas. Tulpy w zasadzie nie są niczym nowym, są bardzo podobne do wymyślonych przyjaciół. Z naciskiem na przyjaciół.

Tulpy nie powinny być przyczyną problemów. Powinniśmy traktować je jak przyjaciół, nie jak zabawki, które prędzej czy później nam się znudzą.

Jeśli chciałbyś się dowiedzieć więcej o możliwościach tulp i o tym jak wygląda komunikacja z nimi, zapraszamy do lektury następnej strony. Jeśli masz jakieś pytania możesz przeczytać FAQ albo zapytać nas na Discordzie.

Jedna myśl na temat “Wstęp do tulpowania

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *